Warszawa, Boże Narodzenie 2007

P.T.
         Dyrekcja TPN
         Chałubińskiego 42a
         Zakopane

Zwracam się z uprzejmš proœbš o dopuszczenie w sezonie letnim ograniczonego i specyficznego ruchu samochodowego na drodze z KuŸnic do hotelu "Kalatówki".
            Jestem starym (w przenoœni i dosłownie) miłoœnikiem Tatr, ponieważ pierwszy raz byłem w nich jako czterolatek w 1952 roku, a potem na palcach najwyżej obu ršk dałoby się policzyć lata mej tatrzańskiej nieobecnoœci. Przypuszczam, że na obszarze TPN nie ma szlaku, którego nie przeszedłbym przynajmniej jeden raz w obie strony, a dwukrotne złote GOT-y też w końcu czegoœ tam dowodzš.
            Uważam, że dałoby się spokojnie spełnić mojš proœbę bez najmniejszego uszczerbku dla tatrzańskiej przyrody, w zgodzie zarówno z literš, jak i duchem prawa, oraz w interesie Parku, Hotelu i Turystów.
            Hotel "Kalatówki" dysponuje 92 miejscami, ale w sezonie letnim obłożenie zazwyczaj nie przekracza 50%. Z tych 40-50 goœci, bardziej zaawansowanš turystykę górskš uprawia - w porywach - do 20%. Jeœli wzišć pod uwagę niepogodę oraz naturalnš nieregularnoœć wycieczek, z całej tej arytmetyki wynika, że każdego letniego póŸnego popołudnia w KuŸnicach zjawia się zwykle kilku kalatówkowych goœci hotelowych, którzy majš za sobš męczšcš wielogodzinnš wyrypę i marzš tylko o jednym: aby już nigdzie nie iœć, tylko zrzucić plecak, wzišć prysznic, zjeœć posiłek i wreszcie odpoczšć; to charakterystyczne uczucie zna każdy prawdziwy turysta. Niestety, czeka ich jeszcze godzina żmudnej, nieciekawej i wyjštkowo niewygodnej drogi do hotelu. Mógłby zjechać po nich hotelowy łazik, ale TPN nie pozwala.
            Uważam, że nic, ale to absolutnie nic (poza dobrš wolš Decydenta) nie stoi na przeszkodzie wydaniu hotelowi zezwolenia na samš tylko MOŻLIWOŒĆ codziennych np. dwóch kursów łazika - wyłšcznie w godzinach 17-19! - po zmordowanych hotelowych goœci, którzy wczeœniej przez telefon komórkowy zamówiš takš usługę. Z mojego rozeznania wynika, że skonany wędrowiec chętnie zapłaci za takie podwiezienie np. 20 zł - z czego połowę Hotel przekazywałby Parkowi.
            Podsumujmy. Park miałby za friko koło stówy dziennie. Hotelu nie kosztowałoby to nic a nic - a podniósłby standard swych œwiadczeń. Nieliczni zapaleni turyœci mogliby wybierać się na dalekie całodniowe wycieczki bez obawy o fatalny finałowy powrót. W godzinach 17-19 z knajp się nie wraca (sam już nie wiem jakie przywoływać pro i contra). Park sprawiałyby radoœć kilkorgu starszym miłoœnikom Tatr. Przyroda nie ponosiłaby najmniejszej straty (łazik i tak jeŸdzi z zaopatrzeniem). Same plusy!

Stanisław Remuszko

Warszawa, 22 stycznia 2008

Wasz znak: DSFP2.2-7474-005/08

Pan
         Dr inż. Paweł Skawiński
         Dyrekcja TPN
         Chałubińskiego 42a
         34-500 Zakopane

Uprzejmie proszę o powtórne rozważenie mojej proœby sprzed miesišca. Przedstawiłem w niej - przez szacunek należny Panu Dyrektorowi, Parkowi i Tatrom - szereg logicznych rzeczowych argumentów. W odpowiedzi usłyszałem lakoniczne jednozdaniowe "nie, bo nie". Tak się nie godzi.
            Jeœli dwa kusy łazika ze zmordowanymi starszymi turystami to za dużo, niech Pan się zgodzi chociaż na tylko jeden taki kurs, tylko jesieniš, tylko o zmierzchu i tylko wtedy, gdy wczeœniej zostałby on zamówiony przez w.w. goœci. Przecież to jest wypisz wymaluj wyjštek, o którym Pan pisze! Proszę, niech Pan Dyrektor weŸmie również pod uwagę absolutnie wyjštkowš właœnie - pod względem historycznym, architektonicznym i usługowym - pozycję Hotelu "Kalatówki" wœród wszystkich tatrzańskich schronisk. Uważam, że skoro TPN nie dšży do rozbiórki tego budynku, powinien on móc służyć miłoœnikom gór zgodnie ze swym wyjštkowym charakterem  - a więc jego obsługa powinna móc, w razie potrzeby i na specjalnych warunkach, dowieŸć z KuŸnic paru hotelowych goœci, jeœli sš to osoby starsze (np. 60+) i bardzo zmęczone po całodniowej górskiej wędrówce. 
            Przypomnę i powtórzę na koniec, że łazik i tak tamtędy codziennie jeŸdzi z zaopatrzeniem i jego ewentualny jeden jedyny kurs więcej niczego pod żadnym względem nie zmieni.

Stanisław Remuszko

Warszawa, 29 lipca 2008

Pan
         Dr inż. Paweł Skawiński
         Dyrekcja TPN
         Chałubińskiego 42a
         34-500 Zakopane

Szanowny Panie Dyrektorze,

Pana twierdzenie, iż postuluję œwiadczenie „usług taksówkarskich” na trasie Zakopane-Kalatówki albo „uruchomienie tam komunikacji samochodowej” ma tyle wspólnego z rzeczywistoœciš, co teza, iż TPN pragnie zrównać z ziemiš wszystkie tatrzańskie schroniska lub zakazać stosowania w nich pršdu elektrycznego – w imię ochrony przyrody, rzecz jasna.
            W swoich pismach (dla przypomnienia załšczam) wysunšłem szereg rzeczowych argumentów i ograniczyłem swš pierwotnš propozycję do jednego kursu łazika dziennie – tylko jesieniš, tylko o zmierzchu i tylko wtedy, gdyby prosili o to starzy hotelowi goœcie zmordowani po całodniowej wyrypie. Pan Doktor Inżynier wszelako raczy nie odnosić się ani do tych, ani do innych przedstawionych konkretów. Trudno.
            Wobec tego może rozstrzygnęlibyœmy ten spór starodawnš metodš? Wyzywam Pana na pojedynek na rękę: jeœli Pan mnie położy, publicznie wejdę pod stół i odszczekam wszystkie niemiłe słowa pod Pana adresem, ale jeœli ja wygram, da mi Pan dyrektorskš zgodę na trzykrotne przywiezienie mnie i żony hotelowym łazikiem z KuŸnic we wrzeœniu 2008, kiedy to na Kalatówkach spędzimy w charakterze goœci dobre kilka dni. Jest Pan wprawdzie o dwa miesišce ode mnie starszy, ale za to zdrowy, silny i sprawny, podczas gdy ja mam za sobš trzy zawały, jeden udar oraz bajpasy (polecam www.remuszko.pl/serce), na sobie zaœ 25 kg nadwagi.
            Jestem do dyspozycji Pana Dyrektora na Chochołowskiej od œrody 3 do niedzieli 7 wrzeœnia 2008. Mam nadzieję, że pan Józef Krzeptowski zgodzi się nam posędziować.

Z respektem i dobrymi życzeniami :-)

Stanisław Remuszko

*   *   *

W oznaczonym terminie czekałem na Chochołowskiej, potem czekałem na Kalatówkach, ale pan dyrektor jest najwyraŸniej mocny tylko w gębie, bo nie podjšł rzuconej rękawicy (nie pokazał się ani nie zadzwonił).

S. R.