Blog Stanisława Remuszki

Dwa pytania i jeden komentarz.
Dlaczego raptem zrobił się taki straszny hałas, skoro nawet hałasujący nie negują, iż od roku wszystko było na widelcu, bardziej niż jawne? Jawne procedury, jawne konsultacje, jawne głosowania, brak jakiegokolwiek sprzeciwu…
Jeśli przyjąć, iż dlatego, że niektóre prywatne organizacje pozarządowe nie dostały od premiera, rządu, ministra, prezydenta, posłów itd.  uprzejmej osobistej prośby (napisanej wiecznym piórem na welinowym papierze) o łaskawe zaznajomienie się z proponowanym tekstem ACTA oraz o zabranie głosu – to mam od razu retoryczne pytanie następne: jakie są podstawy prawne takiego oczekiwania? Otóż takie podstawy nie istnieją (a przypomnę, że władzy wolno robić tylko i wyłącznie to, co jej prawo nakazuje).
Owszem, istnieje zdrowy rozsądek i dobry obyczaj, lecz bez przesady. To tak, jakby spodziewać się, że państwo w trakcie opracowywania jakichś ustaleń będzie prosić poszczególne redakcje prasowe o komentarz, a jeśli go nie dostanie – decyzji nie podejmie. Jeszcze czego! Szukanie informacji jest elementarnym obowiązkiem dziennikarzy,  śledzenie zaś wydarzeń elementarnym obowiązkiem takich świętych krów, jak Freedom House, Human Rights Watch czy nawet sama Panoptykon (wpisz w gugle). Jeśli ktoś ma dostęp do internetu i przez rok systematycznie przegapiał coś, nad czym debatowały czołowe połacie świata, od Ottawy przez Brukselę po Wellington – niech może zmieni zawód albo misję?
Przypuszczam, że ten hałas wymyśliły – z braku laku - żądne sensacji media. Niniejszą roboczą hipotezę można twardo zweryfikować co do miejsca, dnia i godziny. W sieci.  
Dlaczego tylko w Polsce?
W społeczeństwach pozostałych państw-sygnatariuszy sprawa ACTA nie stała się „sprawą” i raczej przeszła bez echa. Tymczasem nad Wisłą przez wiele dni był/jest to medialny temat numer jeden, a nawet tysiące młodych ludzi w wielu miastach protestacyjnie wyszły na ulice.
Najtrafniejsza wydaje mi się odpowiedź, jakiej udzielił pan profesor Jan Tichy: przez długie lata młodzi Polacy – z intensywnością i na skalę nie znaną innym nacjom - utwierdzali się w praktycznym przekonaniu, że w internecie wszystko wolno (róbta co chceta); więc jak ktoś przyzwyczaił się, że jedzenie jest w lodówce za darmo, a teraz nagle będzie musiał je kupować – to się buntuje…
Komentarz.
Najciekawszy poglądowy komentarz znalazłem w „Gazecie Wyborczej” pod linkiem http://wyborcza.pl/1,75968,11047561,ACTA_jak_kolczasty_drut.html#ixzz1kqMjkEsP Oto ten fragment:
„Rancza na Dzikim Zachodzie grodzono marnymi płotami, bez trudu łamanymi przez ciężkie longhorny, które tratowały własność ranczerów. Co roku setki tysięcy sztuk takiego bydła przepędzano ze śnieżnej Montany do słonecznego Teksasu. W 1873 roku czterech przedsiębiorców opatentowało drut kolczasty, który przyczynił się do rozwoju Stanów Zjednoczonych. Grodzenie własności stało się skuteczne. Trudno uwierzyć, ale to o ACTA”.
Ludzi rozumnych i dobrych pozdrawiam serdecznie i z respektem : -)
Stanisław Remuszko

Wydany 12 stycznia 2012 roku wyrok warszawskiego Sądu Okręgowego w sprawie wiadomego „przestępczego związku o charakterze zbrojnym” postrzegam jako sprzeczny ze zdrowym rozsądkiem i elementarną sprawiedliwością.
1. Najbardziej nawet demokratyczne i praworządne ustalanie prawdy historycznej za pomocą ustaw (władza ustawodawcza) i wyroków (władza sądownicza) mam za obrazę rozumu.
2. Uważam, że wydarzenia tak niesłychanie złożonego – wprowadzenia stanu wojennego w rzeczywistości politycznej, gospodarczej i społecznej pod każdym względem zasadniczo odmiennej od obecnej – nie można jednoznacznie, precyzyjnie i bilansowo ocenić W OGÓLE (a zwłaszcza dziś, po trzydziestu latach). Nie da się tego zrobić. Nie istnieje taka możliwość! Gruntownie podzieleni w ocenach są wszyscy – nie tylko zwykli ludzie, lecz także wybitni dziejopisarze, publicyści, prawnicy i politycy. Nie widać absolutnie żadnego powodu, dla którego ta masowa (wielomilionowa) „powszechność różnic” miałaby nie dotyczyć umysłów sędziowskich.
3. Polacy (i większość innych nacji) umówili się, że zbrodnie przeciw ludzkości i zbrodnie wojenne nie przedawniają się nigdy, zbrodnia zabójstwa przedawnia się po upływie trzydziestu lat, pozostałe zaś zbrodnie po upływie lat dwudziestu. Autorzy stanu wojennego nie zostali oskarżeni o zbrodnie przeciw ludzkości, ani o zbrodnie wojenne, ani o zbrodnie zabójstwa, okres zaś dwudziestu lat od wprowadzenia stanu wojennego minął dziesięć lat temu. Wychodzi na to, że po roku 1989 bieg przedawnienia był z jakichś nieznanych i tajnych przyczyn zawieszony, skoro IPN, który powstał w roku 1998, wszczął śledztwo w sprawie stanu wojennego dopiero cztery lata temu…
4. Jak jednolicie wykazują badania różnych ośrodków socjometrycznych, opinia Rodaków o słuszności/niesłuszności stanu wojennego jest dziś mniej więcej taka sama jak pięć, dziesięć, piętnaście i dwadzieścia lat temu. Oznacza to, że ta opinia ma charakter trwały, że nie zmieni się już nigdy. Przypomnę, że w grudniu roku 2011 spośród każdych dziesięciu statystycznych Polaków „posiadających pogląd” mniej więcej sześciu aprobuje tamto „mniejsze zło” z grudnia roku 1981: http://www.remuszko.pl/blog.php/?p=1078
5. Mimo zasadniczych różnic w wartościowaniu, wszyscy zgadzają się co do rzeczowego meritum: stan wojenny był wydarzeniem dziejowym, wstrząsem i przewrotem, który odmienił losy trzydziestosześciomilionowego narodu. Na mój patriotyczny rozum, sądowe wyroki za „coś takiego” mogą być tylko dwa: kara śmierci (dożywocia) albo uniewinnienie. Będąc sędzią przekonanym o zbrodniczości stanu wojennego orzekłbym bez wahania karę najwyższą.
6. Na tym tle kompletnie niepojęta jest pewność siebie, a nawet swoista arogancja sądu, który karę za „coś takiego” oznaczył z milimetrową dokładnością: dwa na pięć. Nie mniej ani nie więcej, tylko dwa na pięć*. Dlaczego – wobec ogromnej rozpiętości kar możliwych – akurat tyle?
7. Ze względu na wiek i stan zdrowia, z procesu został wyłączony gen. Jaruzelski. Czemu w takim razie z procesu nie został wyłączony gen. Kiszczak, który wiekiem i stanem zdrowia praktycznie nie różni się od gen. Jaruzelskiego?
8. Szanse, że gen. Kiszczak weźmie się od nowa za organizację przestępczego związku o charakterze zbrojnym oceniam nisko. Dlatego, mimo mentalnych wysiłków, nie potrafię zawieszenia na pięć lat kary dla schorowanego człowieka dobiegającego dziewięćdziesiątki wytłumaczyć inaczej niż klarownym dążeniem trójki sędziów do tego, aby gen. Kiszczak skonał jako skazany.
9. Biorąc pod uwagę zwłaszcza punkt drugi – jestem zdania, że inny skład sędziowski na podstawie tego samego materiału dowodowego mógłby wyrokować diametralnie inaczej. Ale na razie zanotujmy dla porządku, że sędzia przewodnicząca składu orzekającego w tej sprawie nazywa się Ewa Jethon, druga sędzia Monika Niezabitowska, a gdy ustalę personalia trzeciego sędziego, zaraz je tu podam. (Hubert Zaręba – 20.12.12)
10. Wyrok nie jest prawomocny i zostanie rozpatrzony przez warszawski Sąd Apelacyjny.

Stanisław Remuszko

*Ciekawostka: dokładnie tyle ile gen. Kiszczak – dwa lata w zawieszeniu na lat pięć – dostał facet, który wskutek głupiego żartu okaleczył niechcący innego faceta: http://wiadomosci.gazeta.pl/kraj/1,34309,1566627.html

Wprawdzie wybiórczo, lecz zdecydowanie. W tym fragmencie ideowej deklaracji, którą złożyli czterej europosłowie, zmieniając swa przynależność do parlamentarnej brukselskiej frakcji: Unia Europejska powinna pozostać związkiem suwerennych państw narodowych, a jej ewentualna dalsza integracja polityczna może następować wyłącznie za zgodą społeczeństw wyrażoną w referendach. http://wiadomosci.onet.pl/kraj/cymanski-kurski-i-ziobro-zmieniaja-frakcje-odchodz,1,4982173,wiadomosc.html

http://wyborcza.pl/1,76842,10834831,Prezydent_w_Chinach__pulapki_czyhaja.html Troszcząc się o dobre chińskie imię Polski reprezentowanej przez prezydenta Komorowskiego, (wywiadowany) Autor na wszelki wypadek uprzedza głowę naszego państwa przed pułapką przywitalną: W tradycji chińskiej ważne jest, aby nasz prezydent odruchowo nie wyciągnął pierwszy ręki, tylko poczekał na wyciągnięcie dłoni przez gospodarza!
No, no… Kiedyś w „Przekroju” był Kamyczek. I on uczył sawuarwiwru tych, którzy nie wiedzieli lub mieli wątpliwości. Ale jak można mieć wątpliwość co do podawania ręki?
Pół wieku temu nauczyła mnie tego moja ś.p. Mama, i myślę, że ten zwyczaj (przy „równych pozycjach” pierwszy rękę wyciąga gospodarz, pierwszy rękę wyciąga starszy) należy nie tylko do tradycji chińskiej. Prawdę mówiąc, dziwię się kulturalnej „Gazecie Wyborczej”, że publicznie podejrzewa dobrze wychowanego Bronisława Komorowskiego  o takie buractwo i czerstwotę…
Stanisław Remuszko

Odnosząc się do sławnego (dla jednych), sławetnego (dla drugich), a osławionego (dla trzecich) raportu Macierewicza z rozwiązania/likwidacji wywodzących się z PRL Wojskowych Służb Informacyjnych – redaktor „Gazety Wyborczej” pan Wojciech Czuchnowski opublikował tekst oskarżający autora inkryminowanego raportu (a poniekąd i jego publikatora – ś. p. prezydenta Lecha Kaczyńskiego) o wyjawienie najskrytszych państwowych wywiadowczo-kontrwywiadowczych tajnych sekretów, co naraziło na szwank, a może i na śmierć:
http://wyborcza.pl/1,76842,10845284,_Sila_ukladu__czy_slabosc_panstwa_.html
Otóż, według mnie, nie trzeba mieć wyższego wykształcenia ani specjalistycznego wyszkolenia, by zauważyć, że takiego komentarza, jaki napisał pan redaktor Czuchnowski, nie da się kompetentnie i uczciwie napisać bez dostępu do najściślejszych tajemnic WSI (SKW/SWW)…
Stanisław Remuszko

Przed paroma dniami Francuzi, pierwsi defenzorzy poprawności politycznej, wprowadzili u siebie karę więzienia za publiczne zaprzeczanie rzezi Ormian, tej sprzed stu lat:
http://wyborcza.pl/1,76842,10863884,Turcy_jeszcze_mniej_lubia_Francje.html
Otóż ja, gdybym był prawodawcą, nie karałbym za negowanie ani Ormian, ani Katynia, ani Holocaustu*. Jak słusznie zauważył ktoś o niku „pyry_na_frytki” (cytuję z pamięci): najbardziej nawet demokratyczne i praworządne ustalanie prawdy historycznej za pomocą ustaw – to idiotyzm.
Stanisław Remuszko
*jako urodzony zwolennik wolności słowa, wolę być oskarżony o antysemityzm niż o cenzurowanie : -)

Specjalnie dla mojego starego druha, którego nawet inicjałów wymieniać tu nie chcę, by mu nie zaszkodzić [znajomość z Remuszką nie wszędzie (eufemizm) jest dobrze widziana], postanowiłem od czasu do czasu ogłaszać Komentarze Forumowe – czyli takie zwięzłe, jakie się zamieszcza pod opublikowanym tekstem na dyskusyjnych forach, albo, w czym celuje szef MSZ pan minister Sikorski, na tłiterze.
Oto prymicja/promocja/premiera/preambuła do takiej serii. Naprzód musi iść link, proszę bardzo:
http://wyborcza.pl/1,76842,10869699,Swiat_pozegnal_Vaclava_Havla.html
a oto i mój komentarz:
Czy pan redaktor Adam Michnik przybył do Pragi i uczestniczył w pogrzebie swojego starego druha?
Stanisław Remuszko