Blog Stanisława Remuszki

Rozważania ukraińskie

remuszko — Fri, 11 May 2012 21:31:06 +0000

Człowiekowi w oko i w ucho wpadają przede wszystkim nagłówki, tytuły, zapowiedzi, czołówkowe frazy. Tak działa nasz umysł. Jednak, jeśli się starannie obejrzy i wysłucha, okazuje się, jak mało wiemy na pewno, a jak wiele pozostaje w sferze domysłów, w sferze czystych (a może i brudnych) spekulacji.
Wiadomo na pewno, że była premier Ukrainy Julia Tymoszenko przebywa w izolowanym miasteczku zwanym kolonią karną (teraz akurat w szpitalu, ale to nieistotne). Wielu polityków i dziennikarzy głosi, że zesłał ją tam prezydent Ukrainy Janukowycz w ramach brutalnej bizantyjskiej walki o tron (politycznych prześladowań). Inni politycy i publicyści podnoszą, że to nie Janukowycz, tylko suwerenny ukraiński sąd. Na co ci pierwsi, że sądy na Ukrainie chodzą na pasku Janukowycza.
Wiadomo na pewno, że porozumienie zbliżające Ukrainę do członkostwa w Unii Europejskiej jest wynegocjowane, parafowane i gotowe do wejścia w życie. Czy UE wynegocjowała porozumienie z państwem, w którym wymiar sprawiedliwości nie działa? W którym sądy nie są suwerenne, tylko chodzą na pasku? Na zdrowy rozum wydaje się to nieprawdopodobne.
Wiadomo na pewno, że europejski komisarz do spraw budżetu były polski minister Janusz Lewandowski ma głębokie poczucie – cytuję wypowiedź dla Polsat News – …wielkiej misji geopolitycznej wobec Ukrainy. Rozmawiałem z premierem Tuskiem i ustaliliśmy całkowitą zbieżność poglądów. Pierwszorzędną kwestią jest by Ukraina cały czas nabierała tych standardów europejskich… A o co panu komisarzowi (i panu premierowi, ma się rozumieć) chodzi konkretnie? Jakie są ich konkretne postulaty pod adresem Ukrainy? Co na przykład (ale konkretnie) Ukraina powinna u siebie zmienić, żeby dorównać standardom europejskim? Nie wiadomo. Nikt tego nie wyjaśnia, łącznie z redakcją Polsat News i Kancelarią Premiera.
Wiadomo na pewno, że 9 maja 2012 pierwszy zastępca prokuratora generalnego Ukrainy Renat Kuźmin podczas konferencji w Parlamencie Europejskim („Proces przeciwko Tymoszenko: przestrzeganie prawa Ukrainy czy łamanie praw człowieka?”) wyjawił osłupiałym europosłom, że jeszcze w tym miesiącu była pani premier zostanie formalnie oskarżona o zlecenie zabójstwa posła Szczerbania w latach dziewięćdziesiątych (zamordowano wtedy także żonę posła i ochroniarza) oraz że również w maju rozpocznie się kolejny proces: o malwersacje finansowe na kwotę drobnych 45 milionów dolarów, które – wedle aktu oskarżenia – nielegalnie zagarnęła pani Tymoszenko jako bizneswoman (znacznie wcześniej nim została premierem). Aha, oba procesy mają być transmitowane na żywo, z udziałem miejscowych i zagranicznych kamer i mikrofonów, niczym obrady poselskiej komisji d/s afery Michnika-Rywina…
Wiadomo na pewno, że prezydent Komorowski wystąpił z apelem do Ukrainy, by ta zmieniła swoje – cytuję - anachroniczne, sprzeczne z europejskimi standardami przepisy prawa umożliwiające skazywanie na karę więzienia za decyzje polityczne. Dlaczego Ukraina miałaby to zrobić i co to konkretnie znaczy? Czy Ukraina ma zmienić swą konstytucję? Czy ma zmienić jedną z ustaw? Czy ma zmienić jeden wyraz w jakimś rozporządzeniu? A może wystarczy usunąć siódme archaiczne przykazanie w Dekalogu? Nie wyjaśnił tego prezydent ani media, które prezydencki apel natychmiast ochoczo nagłośniły i rozpowszechniły.
Skąd na pewno wiadomo, że na pewno wiadomo? Ano – ze źródeł twardo weryfikowalnych, czyli z zarejestrowanych wypowiedzi telewizyjnych i radiowych, z prasowych zarchiwizowanych cytatów, z nieanonimowych komentarzy, a także – last but not least – z oficjalnych stron internetowych prezydenta RP oraz samej Brukseli.. Niestety, cała reszta to hipotezy, to dywagacje, to gdybania, ssanie palca i branie z sufitu – czyli prawda albo fałsz w dowolnych proporcjach, wedle swobodnego wyboru i fantazji.
Ludzi rozumnych i dobrych pozdrawiam serdecznie i z respektem : -)
Stanisław Remuszko

8 maja 2012 albo nieimieniny

remuszko — Thu, 10 May 2012 13:25:01 +0000

Dziś będzie lekko, łatwo i przyjemnie – bo o nieimieninach i maturze.
8 maja jak co roku przypadało Stanisława, lecz nie mojego świętego młodzieniaszka, tylko podejrzanego biskupa (patrz: http://www.remuszko.pl/blog.php/?p=1000), ale wśród druhów pamięć też czasami już nie ta, więc gdy tylko po powrocie do domu włączyłem telefon wyłączony na czas seminarium* – zaraz rozległo się kilka pisków, które informowały: „masz wiadomość”. Odsłuchuję – i dzwoni Anielica, że właśnie zobaczyła w parku opartego o płot mężczyznę, który głośno bełkotał do komórki, że zaliczył już szterech (a może czech?) Stanisławuf, i chce natychmiast do domu… Więc od razu mi się skojarzyłeś, Staszku, i wszystkiego najlepszego ode mnie, od Marka i od dzieci… Dzięki za skojarzenia, Krysiu Kochana! Odsłuchuję dalej – i dzwoni sam przewielebny ksiądz prałat Jan Sikorski (ten, ten, wpisz do gugli!), mój ksiądz prefekt z lat młodzieńczych, kiedy jeszcze herezje i apostazje ani mi były w głowie, i bardzo dobrze życzy od siebie oraz od samego Pana Boga. To się nazywa prawdziwie chrześcijańska miłość i wyrozumiałość dla grzesznika! Jako trzeci, dzwonią przemili i zupełnie wyjątkowi starsi państwo (najlepsi w Europie znawcy rynku leków!) Danuta i Tadeusz Szubowie – z życzeniami, abym broń Boże się nie zmieniał! Łatwo powiedzieć… A potem jeszcze dzwonią dwie osoby, tylko mi się nieopatrznie skasowało, no i na koniec słyszę głos niezwykłej Ewy Grodzickiej, ćwierćwiecznej Pani na „Gawrze” (Wykno), która rzecze tak:
Witaj Staszku, fajny chłopie
Niech Ci życie nie dokopie!
Niech Ci zdrowie dopisuje!
Niech Ci miłość wciąż smakuje!
I kto wie, czy nie są to najpiękniejsze życzenia, jakie kiedykolwiek dostałem?
A potem obudziłem się koło drugiej w nocy, machinalnie odpaliłem kompa, w zaspane oko wpadła mi wieść o maturze z matmy (http://matura.onet.pl/1660337,artykul.html), więc kliknąłem, i w parę minut przeleciałem wszystkie 34 zadania (przeznaczono na nie prawie trzy godziny), i odniosłem wrażenie, że wiem jak rozwiązać trzydzieści, a nie wiem jak cztery, więc z rozpaczy** wziąłem długopis i w pięć minut (bo się pomyliłem w rachunkach) rozwiązałem najdroższe zadanie nr 34 za pięć punktów, które brzmiało:
Zadanie 34. (5 pkt)
Miasto A i miasto B łączy linia kolejowa długości 210 km. Średnia prędkość pociągu pospiesznego na tej trasie jest o 24 km/h większa od średniej prędkości pociągu osobowego.Pociąg pospieszny pokonuje tę trasę o 1 godzinę krócej niż pociąg osobowy. Oblicz czas pokonania tej drogi przez pociąg pospieszny.
Dwa liniowe równania z dwiema niewiadomymi, z czego wychodzi banalne równanie kwadratowe takie: v^2 – 24v – 5040 = 0, które ma jeden fizyczny pierwiastek, czyli że pospieszny jedzie 2,5 h.
Stanisław Kostka (13 listopada)
————————————
*Gdy znajdę jeszcze wolną chwilę, to napiszę o innych dwóch wydarzeniach osobisto-astronomicznych, które nastąpiły w ów pamiętny wtorek 8 maja 2012 roku w Warszawie. Mam kolorowe zdjęcia…
**Na mój rozum, wprost tragicznie spadł poziom nauczania matmy (bez której życia dobrze przejść się nie da). W porównaniu z moją maturą sprzed prawie pół wieku (30 maja 1965, trzy zadania, chyba dwie godziny), cytowany test pasuje mi na koniec gimnazjum, nie na koniec liceum…

Ljubimaja Katiusza iz niezawiesimoj Ukrainy :-)

remuszko — Mon, 07 May 2012 17:18:45 +0000

Kochana Kasiu,
Jak wiesz, „Gazetą Wyborczą” interesuję się cały czas od jej narodzin – ze zrozumiałych względów osobistych, dziennikarskich, obywatelskich i patriotycznych, a akurat w moim prywatnym życiu te sprawy są splecione niemal nierozłącznie. Dodam – bo, być może, jako młokoska tego sobie nie uświadamiasz – że „GW” przez pierwsze 15 lat III RP (1989-2003) była głównym spirytusemowensem, wiodącym demiurgiem i zbiorową szarą eminencją najważniejszych polskich przemian społeczno-polityczno-medialnych. Oczywiście nie sama kilkudziesięcio-, a potem kilkusetosobowa redakcja „Gazety”, lecz jej szeroko rozumiane wielusettysięczne środowisko sympatyków i partnerów (polityków, biznesmenów, dziennikarzy, także naukowców, twórców, sędziów etc.), i tych jawnych, i tych pozostających w cieniu. O sprawczej potędze gigantycznego wielobranżowego koncernu Agory niech zaświadczy twardo weryfikowalny czarno-biały fakt, że aż do wybuchu afery Rywina żadne, powtarzam, żadne czołowe ogólnopolskie medium telewizyjne, radiowe ani papierowe nie było w programowym pryncypialnym sporze z „Gazetą” w żadnej kwestii o kardynalnym znaczeniu dla powstającego ustroju i przekształcającego się społeczeństwa! Przez piętnaście lat!!!
[Od czasów rzymskich scripta manent, więc jeśli ktoś uważa inaczej, niech po prostu wskaże palcem : -)]
Oczywiście wiele zmieniło się od grudnia 2002 roku, kiedy to Przyszedł Rywin do Michnika; wkrótce X rocznica tego fortunnego dla Polski wydarzenia (fortunnego, ponieważ bardzo szybko zawocowało wydatnym zwiększeniem pluralizmu, różnorodności, wolności i konkurencji w debacie publicznej).
Otóż tak jak każdy uważny i bezstronny obserwator stwierdzi, iż na polskim rynku opinii zaszły w ciągu ostatnich 10 lat zasadnicze zmiany, tak ja – przeglądający dość często fora dyskusyjne „Gazety Wyborczej” – jasno dostrzegam wyrazistą statystyczną ewolucję tamtejszych wpisów. Gdy się odfiltruje (łatwa procedura, wystarczy rzut oka) trolli, chamów, cyngli, osób nawiedzonych oraz internautów z bardzo niskim AjKju – widać przede wszystkim ogólny i silny wzrost krytycyzmu wobec komentowanych „Gazetowych” treści. Dzisiejsi forumowicze nie wierzą już „Wyborczej” na słowo, nie mają klapek na oczach, poslugują się zdrowym rozsądkiem oraz coraz częściej (i coraz bezczelniej!) żądają „reakcji redakcji” na swoje argumenty.
Pierwszostronicowy apel Adama Michnika o uwolnienie pani Tymoszenko, o którym rozmawiamy, potwierdza powyższą tezę wyjątkowo jaskrawo i dobitnie. Można rzec, iż kilkuset forumowiczów jak jeden mąż domaga się od „Gazety” czegoś normalnego i oczywistego: NAJPIERW podania dowodów na bezprawność uwięzienia pani Tymoszenko, a dopiero POTEM apelowania o jej uwolnienie. Mimo tak znamiennego i jednolitego odbioru wśród własnych czytelników, redakcja „idzie w zaparte”, nie wycofuje się z tego apelu, ani nawet nie wycisza sprawy. Właśnie ten kontrast miałem na myśli, gdym Ci wczoraj proponował lekturę komentarzy:
http://wyborcza.pl/1,86117,11664662,Uwolnijcie_Julie_Tymoszenko.html
Uważam, że to bardzo ciekawa lektura.
Staszek
P.S. Zwróć też uwagę, proszę, na kwestię jawności zbieranych podpisów. Przecież ich UTAJNIENIE odbiera sens całej akcji oraz wiarygodność jej organizatorom…

Przedsiębiorczy Pracodawcy (Pracodajni Przedsiębiorcy)

remuszko — Sat, 05 May 2012 08:36:37 +0000

Od znanego krakowskiego biznesmena pana Krzysztofa Budziakowskiego, którego mam zaszczyt znać osobiście, dostałem ciekawą i dobrą (dwa w jednym!) informację o autentycznej oddolnej inicjatywie tak skutecznej, że wkrótce zapewne stanie się ciałem, czyli prawem, czyli ustawą. Proszę tylko posłuchać:

Dzięki działaniom Związku Przedsiębiorców i Pracodawców, do laski
marszałkowskiej wpłynął „Poselski projekt ustawy o umorzeniu należności powstałych z tytułu niezapłaconych składek na ubezpieczenia społeczne osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą”.
Oznacza to, że, po wejściu ustawy w życie, będzie mógł skorzystać z umorzenia każdy przedsiębiorca, który ma jakiekolwiek zaległości z tytułu opłacania składek z własnej działalności gospodarczej w latach 1999-2009.
Sprawa naliczania przez ZUS wstecz składek, wraz z odsetkami, z tzw. tytułu zbiegów ubezpieczeń, rozpoczęła się w 2009, kiedy to nagle ZUS – wbrew wcześniejszym zapewnieniom i opiniom – zmienił interpretację przepisów i zaczął kwestionować legalność opłacania składek ZUS od najkorzystniejszej dla przedsiębiorców formy, posługując się rozporządzeniem z… 1975 roku. Konsekwencją tej zmiany stanowiska było (i wciąż jest) naliczanie przez ZUS nienależnych składek na ubezpieczenia społeczne, za okres nawet do 10 lat wstecz, wraz z horrendalnymi odsetkami, co daje kwoty sięgające czasem 100 tys. złotych. Nierzadko dochodzi do bankructw, ponieważ problem ten w znakomitej większości dotknął nie rekinów finansowych, ale firmy jednoosobowe, które i tak z trudem ponoszą ciężar bieżących kosztów i utrzymania swoich rodzin, szczególnie w czasie przedłużającego się kryzysu.
„Moim zdaniem premier się przejął tą sprawą po prostu po ludzku. W trakcie spotkania w KPRM zobaczył też, że jego podwładni nie mówią mu prawdy, po tym jak Dorota Wolicka pokazała mu biuletyny ZUS-u zachęcające przedsiębiorców do działań, za które ich obecnie ściga” – powiedział Cezary Kaźmierczak, prezes ZPP.
„Jest to ważny krok na drodze do rozwiązania dramatu dziesiątek tysięcy drobnych przedsiębiorców – oceniła dyr. Wolicka, która jako szefowa Biura Interwencji prowadziła po stronie ZPP cały projekt. – Jednak uznam temat za zakończony dopiero wtedy, gdy zobaczę odpowiednią ustawę wydrukowaną w Dzienniku Ustaw. Wierzę w dobre intencje PO w tej sprawie, niemniej przed nami jeszcze cały proces legislacyjny i różne rzeczy mogą się wydarzyć”.
Przedstawiciele ZPP podkreślają, że już samo wniesienie projektu ustawy do Parlamentu, to wielki sukces ich młodej organizacji i dowód na to, że zorganizowane działania przedsiębiorców mają sens, nawet w sprawach na pierwszy rzut oka zupełnie beznadziejnych.
Pozdrawiam
Krzysztof Budziakowski
Rzecznik Małopolski
Związku Przedsiębiorców i Pracodawców
602 629577
http://www.zpp.net.pl

No no… Jak tak dalej pójdzie, to przeczytamy o tym w „Rzeczpospolitej”, a nawet w „Gazecie Wyborczej”? A podczas głosowania może i sam PiS będzie „za”?
Panu Krzysztofowi bardzo dziękuję, a wszystkich ludzi rozumnych i dobrych pozdrawiam serdecznie i z respektem : -)
Stanisław Remuszko

Dla miłośników Pana Lema

remuszko — Tue, 01 May 2012 08:34:43 +0000

Internetowy konkurs dla miłośników Pana Lema
http://www.ogroddoswiadczen.pl/pl.php?s=285

Pytania do I etapu:

Szanowne Konkursowiczki i Konkursowicze,
Odpowiedzi na poniższe pytania mają być nie tylko poprawne, lecz poprawne z uwzględnieniem. Czego uwzględnieniem? Ano – „Wizji lokalnej” i „Dzienników gwiazdowych” (zwłaszcza „Podróży czternastej”). Wprawdzie wiadomo, że smoków ani zmoków nie ma, lecz u Pana Lema tu i ówdzie się pojawiają. Wprawdzie wiadomo, że sławny angielski poeta Szekspir żył pięćset lat temu, lecz u Pana Lema mógł zmartwychwstać. Wprawdzie BEM był polskim generałem, lecz u Pana Lema niekoniecznie. Trzeba tak odpowiedzieć na pytania, aby odpowiedzi zgadzały się z tym, co napisał Pan Lem.
Powodzenia : – )
Stanisław Remuszko

1. Czy Encjanie chrapią podczas snu?
A. tak B. nie C. czasami D. nie wiadomo

2. W co grał ze swoimi strażnikami Tichy porwany we Włoszech?
A. w oko B. w kości C. w bierki D. w szachy

3. Jakie słowo gruntownie kojarzy się z Luzanią?
A. luźny B. mądry C. sprytny D. bystry

4. Kim był Finkelstein?
A. astronautą B. prawnikiem C. fizykiem D. filozofem

5. Kiedy Tichy przybył na Enteropię?
A. jesienią B. zimą C. wiosną D. latem

6. Co to jest WYPS?
A. Wysokie Połączenie Starnaków
B. Wyjątkowo Potworna Szajka
C. Wyśniona Prawda Sepulek
D. Wyposażenie Przeciw Strumowi

7. W jakim hotelu zatrzymał się Tichy w Szwajcarii?
A. Hilton B. Hyatt C. Sheraton D. Ritz

8. W którym roku Pan Lem skończył pisać „Wizję Lokalną”?
A. 1971 B. 1981 C. 1991 D. 2001

9. Zadanie arytmetyczne (do porachowania przy założeniu, że trylion to 10^18, a wszystkie zależności są najprostsze i liniowe): rozsianie biliona chłonków nad hektarem zmniejszy w ciągu jednej doby temperaturę tego terenu o mniej więcej ile stopni?
A. 7 B. 17 C. 27 D. 37

10.
Wiem, że się niebo nie różni od piekła
I na nic owej wiedzy nie zamienię
Niech więc gra w kości nadal trwa zaciekła
A moją resztą niech będzie... (dokończ):
A. westchnienie B. istnienie C. milczenie D. cierpienie

Odpowiedzi (typu 1-A, 2-B etc.) można przesyłać pod adresem: biuro@ogroddoswiadczen.pl TYLKO do godziny 23:59 w piątek 25 maja 2012. O nagrodach (i regulaminie Konkursu) można przeczytać pod: http://www.ogroddoswiadczen.pl/pl.php?s=285 - a ja dodatkowo dziś ogłaszam, że zwycięzców (pierwsze trzy miejsca) uprzejmie zapraszam do mojego domu na własnoręcznie przeze mnie przygotowany/upichcony pyszny podobiadek/obiad/kolację (co komu podchodzi)…

sooool

remuszko — Tue, 01 May 2012 01:28:10 +0000

Jak powszechnie wiadomo, ostatnimi czasy sądy powszechne w Rzeczpospolitej Polskiej zasadniczo znowelizowały zakres pojęć „informacja” i „opinia”, ustaliły ich nową wykładnię językową, i na tej rewolucyjnej podstawie kształtują właściwą linię orzecznictwa, która nareszcie pozwala skazywać takich, pożal się Boże, publicystów, jak Jarosław M. Rymkiewicz, Ryszard Legutko czy Robert Krasowski, za zniesławienia (zniewagi, kalumnie, obelgi, oszczerstwa, pomówienia etc.) wygłaszane publicznie pod wiadomym adresem.
Tę specyficzną sądową aktywność pochlebnie ocenił na łamach mojej ulubionej „Gazety Wyborczej” pan redaktor Wojciech Orliński, a jego wypowiedź skomentował z kolei anonimowy internauta o imieniu sooool. Ponieważ sooool łączy rzeczonego Rymkiewicza, Legutkę i Krasowskiego, a też Michnika, „Gazetę Wyborczą” i Agorę ze mną (Stanisławem Remuszką) – pozwolę sobie soooola zacytować w całości:
Panie redaktorze, niechętni „G.W.” dziennikarze was krytykują, często niewybrednie – ich dobre prawo, tak samo jak i wasze krytykować ich. Ale nikt nie posuwa się w tchórzliwym pieniactwie tak daleko jak redaktor Michnik, który niemal każdą negatywną opinię na swój temat kwituje pozwaniem jej autora do sądu. Człowiek dość inteligentny jak pan, panie Orliński, nie może tego nie dostrzec, ale tego nie mówi, by nie narazić się obermacherowi Michnikowi. Wyzywacie innych od oligofreników, tyle że charakteryzujące Michnika, pana, redaktorze Orliński, i innych z „G.W.” pieniactwo i skłonność do szyderstw ma jednak granice – nigdy nie odważycie się nic powiedzieć o redaktorze Stanisławie Remuszce, autorze jedynej na świecie książki na temat początków „G.W” i przekrętu, którego dokonali Michnik, Pacewicz, Łuczywo, Stasińscy, Blumsztajn etc. W 1999 roku, gdy „Gazeta Wyborcza. Początki i okolice. Kalejdoskop” się ukazała, Remuszko napisał, żeście złodzieje – a wy do dziś trzymacie buzię w ciup! Na Remuszce ciąży wasza damnatio memoriae, bo ktoś by jeszcze sięgnął po jego fundamentalną dla wolności mediów w Polsce publikację. Nie wolno wam też pozwać go do sądu, bo on by wam udowodnił, żeście bandą łgarzy – wasz kuty na cztery nogi mecenas Rogowski i zgraja przydupaśnych mecenasów świetnie o tym wie. Remuszko widział zakładanie „G.W.” od środka i ma dowody na wasze przeniewierstwo. W tym miejscu przebiega kres waszej żelaznej odwagi w opluwaniu, obrażaniu i pozywaniu krytyków. Jeśli bowiem Agora nie ma niczego do ukrycia, czemu do dziś trzyma za pazuchą listę stu swoich udziałowców? Wyszłoby na jaw, kto i w jakim stopniu upasł się na przewale Agorowym, co, trefnisiu Orliński? To dla pana przypomnienia miniporadnik śmiałości, tuzie intelektualny od siedmiu boleści…
Ponieważ, według regulaminu „GW”, w komentarzach pod artykułami nie wolno umieszczać treści (cytat) sprzecznych z prawem, wzywających do nienawiści rasowej, wyznaniowej, etnicznej albo propagujących przemoc oraz treści uznanych powszechnie za naganne moralnie, społecznie niewłaściwe lub naruszających zasady Netykiety – wnioskuję logicznie, iż przytoczona opinia/informacja* soooola nie stoi w sprzeczności, nie wzywa i nie propaguje oraz nie jest moralnie naganna i nie narusza. Gdyby bowiem było inaczej – wpis soooola nie tkwiłby po dziś dzień tam, gdzie go sooool umieścił http://forum.gazeta.pl/forum/w,904,135442155,135499987,Kasa_Agoro_kasa_Orlinskiemu_pod_rozwage_.html lecz natychmiast zostałby usunięty przez sprawnych moderatorów.
A dalsze wnioski niech już sami wyciągną ludzie rozumni i dobrzy, których pozdrawiam serdecznie i z respektem : – )
Stanisław Remuszko
————————————-
* o tym zadecyduje sąd powszechny

I jeszcze X pawilon…

remuszko — Mon, 30 Apr 2012 06:30:02 +0000

Stan zadań na 30 kwietnia 2012, 9:00:

1. Wpisać do kalendarza wiecznego daty świąt państwa Ossowskich +
2. Podziękować „Wiedzy i Życiu” za Lemoniadę ’2012 i pokazać publikacje dra Szuby z pytaniem +
3. Podziękować „Nowej Fantastyce” za Lemoniadę ’2012 +
4. Lemoniada ’2012
a) tel. p. Sworst – plakat? regulamin? zgłoszenia?
b) ogłosić na blogu +
c) poprosić pana Wojciecha Orlińskiego o notę w „GW” +

d) poprosić Skrzata o notę na solarisie +
5. Przemyśleć odpowiedź na pozew w procesie mieszkaniowym +
6. Poskarżyć sie Rzecznikowi Kąsumęta na Transwal +
7. Zmierzyć rower + i nastawić licznik +
8. Oskrobać pięty
9. Powiesić obrazki z Lemoniady ’2011
10. Zadzwonić/zamejlować do pp. Gordziejewskich +
11. Do zamówieniodawców z 2011 roku wysłać mejla z pytanie, skąd dowiedzieli się o książce?
12. Dokończyć operację z DD-2
13. Pan Ramiarz:
a) Freud +
b) Mama
c) Tata
d) Kasia +
e) Taca +
14. Felietony/blogi za pieniądze:
a) Bismarck, Churchill, Piłsudski – kto za młodu oraz czas goi rany
b) Zarobki prezydenta RP
c) „Polityka”, „WiŻ”
d) Szkolenie celebrytów telewizyjnych i radiowych z polszczyzny. Ustawa. Rada JP.
e) Skillchess (szachy zręcznościowe), wózki w sklepach, puszki po piwie, numer z telefonem jeden sygnał za 5 zł + vat
f) Metro
g) Rymkiewicz, Legutko, Krasowski +
h) autobusy, tramwaje
i) prywatność już była
j) bronię „Rzepy” (prof. Łętowska)
k) Pijani kierowcy
l) Okrągły Stół II
15. Wpisać do bieżącego kalendarza, kto jakie ma święto w maju +
16. Przedłożyć SDP projekt badań na temat „GW”
17. Kupić HDD i zrobić backup
18. Kupić Windows XP
19. Spytać Maźka kiedy Warszawa +
20. Dowiedzieć się, co z decyzją ZUS +
21. Odwiedzić Pana Optyka +
22. Wizyta Okulista +
23. Lista adresowa życzeniodawcobiorców
24. Waclavske Namesti
25. Tel. pani Joanna Ziętek +
26. AWK – Newelski
27. Wykład Kaczora o „Słowie Podziemnym” w IPN 31 maja Marszałkowska 12:30
28. Odwiedzić/zaprosić państwa Golanowskich
29. Zaprosić Kasiojasiów
30. Zapłacić:
a) Luxmed
b) prąd +
c) Wykno czerwcowe?
31. Obłok Ooorta (Michał, Małgosia, Jurek)
32. Kupić totolotka +
33. Napisać mejl do Marcina Ryszkiewicza +
34. Herman-kassancya-Strasburg
35. Sąd Okręgowy Wariat Bilion
36. Przesłać tekst Wernica Jędrkowi lub Tomkowi
37. Wyextrahować książki do kupienia z „WiŻ” +
39. Wysłać PIT ’2011 koniecznie dziś +
40. Odwiedzić pana Roberta Stillera
41. Zadzwonić do prof. Strzembosza
42. Napisać wspomnienie pośmiertne o gen. Kiszczaku i pokazać mu
43. Wysłać zamówione książki koniecznie dziś +
44. Wizyta z Tomkiem u Jurka +
45. Złożyć życzenia 30-IV:
a) Kuba Ryszkiewicz – 33 lata +
b) I+S Malcowie – XXXVIII rocznica ślubu +
c) Sylvia Servetti – 43 urodziny +
46. Kupić siodełko +
47. Przeczytać „Cmentarz w Pradze”
48. Decyzja Aegon +
49. Odpisać Kju, na litość boską!!! +
50. Skombinować pięć dych dla pani Renaty (dziś 14:00) +
51. Android – telefonowanie + głos z kości
52. Android – pan Hubert
53. Podgonić IV wydanie – np. mejle albo/i Szwedzkie Radio
54. Odebrać recepty z przychodni +
55. Zmienić przychodnię i lekarza rodzinnego (na dr Foltę)
56. Przygotować produkcję CD-rom („Pod prąd”)
57. Zamówić w Eikonie 100 książek i znaleźć na to 1000 zł +
58. Nagroda Dziadka (dla A0)
59. Przygotować książkę o Świątyni Opatrzności Bożej
60. Zrobić dwa albumy dla państwa Budzyńskich
61. Sitko kupić połamane
62. Przygotować publikację o sondażach 1984 i 1987
63. Przygotować publikację o Apelu 30 i o Apelu 100
64. Przygotować publikację o Stowarzyszeniu
65. Kupić i wysłać Smarta do Kaliforni i Pragi +
66. Dowiedzieć się, czy pani W. jednak nie zasamobójczyła się
67. Rozkręcić i przetkać kolanko pod umywalką
68.
69.
70.

Inteligencja

remuszko — Thu, 26 Apr 2012 19:40:59 +0000

Jak wiadomo, wszyscy na świecie traktują obcych inaczej niż swoich, co wydaje się biologicznie naturalne, a kulturowo jest bardzo stare, bo nawet gdy Pan Jezus dał nam „nowe przykazanie”, to mówił nie o bliźnim KAŻDYM, tylko o bliźnim SWOIM (cytuję św. Marka Ewangelistę: Kochaj bliźniego SWEGO jak siebie samego).
Różnice między SWÓJ a OBCY – zarówno co do rodzaju, jak i co do intensywności – mogą być bardzo różne. Swój może być członek rodziny albo sąsiad (z bloku, wsi, miasta lub kraju), obcy zaś członek innej rodziny albo mieszkaniec innego bloku (wsi, miasta kraju). Współczesna skomputeryzowana armia automatycznie strzela w boju do wszystkiego, co na radiowe zaszyfrowane hasło FOF (Friend or Foe) nie odpowie umówionym radiowym zaszyfrowanym odzewem. Różnice swój-obcy mogą być kosmiczne (przypominam „Obcego”, czyli ósmego pasażera „Nostromo”), albo polityczne (PO-PiS), albo rasowe (biali-kolorowi), albo ustrojowe (demokracja-monarchia), albo kulinarne (mięsożerstwo-wegetarianizm), albo religijne (teizm-ateizm), albo… Ta lista jest nieskończenie długa, mimo usilnych starań ogólnoświatowych sił postępu, które o istnieniu różnic w naszym życiu społecznym wprawdzie doskonale wiedzą, ale rozmowę o niektórych z nich uważają za niedopuszczalną.
Jako rdzenny Polak (i to z Podlasia) rozmawiałem niedawno z przyjaciółmi o antysemityzmie. W ościennych Niemczech obłąkany antysemityzm doprowadził do największej zbrodni w dziejach cywilizowanego świata, czyli trwającego kilka lat zabijania milionów jednych ludzi przez innych ludzi tylko dlatego, że ci pierwsi byli Żydami. Lecz przecie antysemityzm nie pojawił się nagle przed siedemdziesięciu laty, tylko towarzyszy Europejczykom od stuleci. Pytanie brzmi: dlaczego niechęć do obcych-Żydów – widoczna wciąż tu i ówdzie również w XXI wieku – jest powszechniejsza (częstsza) niż niechęć do innych-obcych (narodów, ras, stronników etc.)? Dlaczego akurat antysemityzm, a nie np. antygermanizm czy antysłowianizm?

Rozważaliśmy hipotezę, że Żydzi są od pozostałych nacji trochę inteligentniejsi (mądrzejsi, sprytniejsi, rozsądniejsi, przebieglejsi, bardziej zaradni) – a bystrzejszych od nas wyczuwamy na odległość i raczej za nimi nie przepadamy.Wprawdzie mądrości, sprytu, rozsądku, przebiegłości i zaradności obiektywnie (linijką, stoperem, wagą) zmierzyć się nie da, lecz inteligencja? Jej liczbowy wskaźnik – tzw. iloraz inteligencji (IQ), który, notabene, właśnie obchodzi swoje setne urodziny - daje się stosunkowo łatwo obliczyć na podstawie skonstruowanych przez psychologów specjalnych zestawów pytań oraz czasu poświęconego przez testowanych na znalezienie odpowiedzi. Kilka lat temu media (TVN pospołu z „Wyborczą”?) przeprowadziły nawet ogólnopolską zabawę - Narodowy Test Inteligencji (wpisz w gugle). Otóż wyższa inteligencja Żydów jawiłaby się na tym tle jako logiczny ewolucyjny skutek „treningu przetrwania”, ćwiczonego przecież od tysięcy lat w unikatowych – w porównaniu z innymi narodami – warunkach diaspory.
Niestety, nie ma jak tej hipotezy zweryfikować. Brak porządnych naukowych (miarodajnych, weryfikowalnych) badań inteligencji wielkich grup społecznych. Te wskaźniki IQ, które można znaleźć w internecie, mają charakter zabawowo-rozrywkowy. W bibliotekach i na portalach różnych organizacji (ONZ, WHO, MFW, urzędy statystyczne) jest niemal wszystko o średnim wzroście Maorysów z Nowej Zelandii, o wykształceniu Hindusów, kolorze oczu Szwedek i poziomie cholesterolu kanadyjskich Eskimosów, o przeciętnej długości życia Polek i Polaków, a także o analfabetyzmie w Chinach, o genetycznym uwarunkowaniu miażdżycy albo ile średnio zarabia na godzinę obywatel każdego z 267 oficjalnych państw świata…

Tylko o inteligencji poszczególnych narodów i społeczeństw, populacji i środowisk - „jakoś” cicho sza. Przypadek? Luka naukowa? Temat tabu? Byłbym wdzięczny za rozwiązanie tej zagadki.

Ludzi rozumnych i dobrych pozdrawiam serdecznie i z respektem

Stanisław Remuszko

Tortury w Starych Kiejkutach

remuszko — Sun, 15 Apr 2012 01:07:19 +0000

”Tak torturowano w starych Kiejkutach” – głosi tytułowo (i anonimowo…) „Gazeta Wyborcza”, a wcześniej i później zamieszcza dosłownie dziesiątki obszernych tekstów o tamtejszym straszliwym więzieniu, w którym oprawcy z amerykańskiej Centralnej Agencji Wywiadowczej brutalnie łamali podstawowe prawa człowieka i obywatela, zadając psychiczne (!!!) cierpienia osobom podejrzewanym o morderstwa i terroryzm.
Mamy tu między innymi słuszną pryncypialną krytykę (Jacek Żakowski) byłego komuszego premiera Millera i byłego komuszego prezydenta Kwaśniewskiego, którzy zdradziecko zrezygnowali z narodowej suwerenności poprzez oddanie rdzennie polskich tajnych budynków we władanie Amerykanom na zasadach eksterytorialności; mamy wstrząsającą rozmowę (Agnieszka Kublik) ze sławnym profesorem Sandsem (z samego londyńskiego University College), podczas której ten niekwestionowany światowy autorytet w dziedzinie europejskiej walki z terroryzmem opisuje struchlałym czytelnikom okropności, których dopuszczano się wobec bezbronnych więźniów; mamy satelitarne zdjęcia (google earth) inkryminowanego kiejkuckiego ośrodka polskiego wywiadu na Mazurach z zaznaczonym położeniem budynków „A” oraz „B” (tak!), mamy słynną listę siedmiu pytań (Wojciech Czuchnowski), na które nikt z polskich prominentów nie chce udzielić odpowiedzi zadowalającej („Gazetę Wyborczą”), mamy…
Sęk (drobny sęczek?) w tym, że nie mamy żadnych dowodów na prawdziwość powyższych twierdzeń. Mogę od ręki (to tylko kwestia wierszówki) wymyśleć znacznie bardziej szokujace opisy tortur, lecz gdzie są weryfikowalne dowody, że takie/inne/jakiekolwiek tortury w ogóle miały w Polsce miejsce? Mogę, w imię interesu publicznego, wyjawić Państwu sekretne protokoły operacyjnych porozumień CIA-ABW na temat nocnego transportu zakapturzonych skutych osobników (trasa Guantanamo-Kiejkuty i z powrotem), lecz jak prawdziwość mych słów sprawdzić? Mogę (a niech tam, ryzyk-fizyk) wskazać na terenie bazy w Kiejkutach znany mi z autopsji tajny budynek „C”, a nawet ten najtajniejszy („FF”), lecz przecie od tych moich wysiłków demaskatorskich nie powstanie ani jeden dowód, który ostałby się przed sądem (nie mówiąc już o prokuraturze)…
Dlaczego zatem media (ze szczególnym uwzględnieniem mojej ukochanej „GW”) czerpią informacje z sufitu albo wysysają je z palca? Czemu robią widły z niczego, skoro nawet najmniejszej nielegalnej igły – w sprawie publicznie wałkowanej od kilku lat – nigdy nigdzie nie znaleziono?
Mój stary druh (emerytowany wysoki oficer kontrwywiadu, który życzy sobie zachować anonimowość, a ja muszę źródła swych informacji bezwzględnie chronić za pomocą świętej konstytucyjnej tajemnicy dziennikarskiej) – otóż ów druh twierdzi, że cały ten hałas jest inspirowany z zewnątrz przez konkurencję. Typuje Szin-Bet, ewentualnie FSB, ale więcej, niestety, powiedzieć nie chce…
Ludzi rozumnych i dobrych pozdrawiam serdecznie i z respektem : -)
Stanisław Remuszko

Pomnik w Smoleńsku

remuszko — Sun, 15 Apr 2012 00:32:47 +0000

Rok temu prezydenci Polski i Rosji ogłosili konkurs na smoleński pomnik 96 ofiar katastrofy. Zbiegiem okoliczności, wpłynęło 96 prac – głównie z Polski, lecz także z Rosji, USA, Kanady i krajów bałtyckich. 30 marca 2012 w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku międzynarodowe jury ogłosiło wyniki. Wygrał wspólny projekt trzech osób: rzeźbiarza Andrzeja Sołygi, architekta Dariusza Śmiechowskiego i grafika Dariusza Komorka. Decyzja ośmioosobowego jury zapadła jednomyślnie, a nagrodzona koncepcja nie tylko zebrała wysokie oceny medialnych recenzentów, lecz również – co budzi nadzieję – nie wzbudziła żadnych kontrowersji w naszych poróżnionych środowiskach politycznych.
Członek konkursowego sądu, jeden z najwybitniejszych polskich architektów profesor Marek Budzyński, był ujęty rzadko spotykaną (jak mówi) atmosferą czterodniowych obrad jury:
- Od samego początku czuło się, że sędziowie są przepojeni wyjątkowym pozytywno-konstruktywnym duchem, że zgodnie chcą wybrać coś, co w zwiedzających będzie budowało poczucie wspólnoty wobec tej tragedii, będzie przywoływało pamięć o jej ofiarach i zachowywało świętość tego miejsca. Oczywiście były też rzeczowe spory, to normalne, ale wyraziście dominowała koncyliacja. Dodam, że zazwyczaj wszystko jest dla sądu konkursowego już przygotowane, wyeksponowane. Tymczasem tutaj na naszych oczach przecinano sznurki, odwijano papiery, kolejne prace, makiety i rysunki wyłaniały się z pudeł, myśmy sukcesywnie uczestniczyli w ich ustawianiu, wymienialiśmy na gorąco pierwsze emocjonalne uwagi, i to spowodowało, że późniejsza merytoryczna dyskusja była wyjątkowo szczera i bezpośrednia.
Pomnik w Smoleńsku powstanie przy lotnisku, tuż koło miejsca katastrofy. Będzie długim niewysokim murem z ciemnego granitu*, na którym zostaną wyryte imiona i nazwiska 96 ofiar. W pewnym miejscu mur urywa się i odwiedzający mogą wejść na granitową płytę, za którą jest już tylko wiadomy pas ziemi, brzozy, przestrzeń…
- Zaprojektowane miejsce sprzyja kontemplacji, ciszy, zadumie i milczeniu – powiedział na specjalnej konferencji w Sejmie minister kultury i dziedzictwa narodowego Bogdan Zdrojewski. Poinformował, że koszty budowy muru poniesie strona polska, natomiast strona rosyjska pokryje koszty przygotowania otoczenia, w tym dróg dojazdowych i parkingu. Uroczyste odsłonięcie pomnika przewidziano za rok, w trzecią rocznicę dramatu.
Na koniec: w sobotę 14 kwietnia w Orońsku zostanie otwarta dla publiczności wystawa prezentująca dorobek tego konkursu. To 10 km za Radomiem w kierunku Kielc i Krakowa.

Stanisław Remuszko

*murem z ciemnego granitu – http://www.mkidn.gov.pl/pages/posts/rozwiazanie-konkursu-na-pomnik-upamietniajacy-ofiary-katastrofy-smolenskiej-2864.php