Kanon

W najnowszym (17/18 listopada 2012) numerze „Rzeczpospolitej” jej właściciel i wydawca pan Grzegorz Hajdarowicz zamieścił zredagowane przez siebie siedem punktów kodeksu dziennikarzy tego pisma. Ponieważ nie mam nic wspólnego z „Rzeczpospolitą” (a nawet na odwrót), z obywatelską i dziennikarską przyjemnością cytuję te kanony, podpisując się pod nimi obiema rękami, wytłuszczając te cechy, które osobiście uważam za najważniejsze, oraz dopisując własny punkt ósmy*:

1. Dziennikarz to zawód zaufania publicznego.
2. Fundamentami warsztatu dziennikarskiego są niezależność, prawdomówność, uczciwość i wolność wypowiedzi.
3. Odpowiedzialność to podstawa wolności słowa w pracy dziennikarza.
4. Dziennikarz rzetelnie i bezstronnie przekazuje informację opartą o zróżnicowane i w pełni potwierdzone źródła oraz wyraźnie oddziela fakty od domysłów i własnych opinii.
5. Dziennikarz nie angażuje się w działalność polityczną, nie należy do struktur administracji publicznej.
6. Dziennikarz ze względów etycznych nie przyjmuje żadnych korzyści majątkowych bez zgody przełożonych.
7. Wydawca ponosi współodpowiedzialność prawną i finansową za błędy dziennikarzy. Dlatego w przypadku pojawiających się wątpliwości co do rzetelności przygotowanego materiału ma prawo zażądać ujawnienia źródeł redaktorowi naczelnemu, gwarantując ich poufność wobec świata zewnętrznego.
8. Redakcja zaprzestaje współpracy z dziennikarzem, który nie stosuje sie do powyższych zasad.

Stanisław Remuszko

*Wprowadziłbym go (i surowo przestrzegał) gdybym był panem Hajdarowiczem : -)

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *