Lekcja pokory

Na stronie Stanisława Lema
[http://forum.lem.pl/index.php?topic=148.msg38304#msg38304]
jeden z internautów napisał:
 
Właśnie się dowiedziałem, że zmarł Abp Życiński. Czytając notkę wpadło mi w oko, że habilitował się na podstawie pracy ,,Prostota i dyskonfirmowalność jako kryteria heurystyczne w kosmologii relatywistycznej”. Trochę mi kopara opadła, zacząłem szukać i znalazłem m.in. to:
http://www.opoka.org.pl/biblioteka/F/FB/bio_heller.html.
Teraz to już mi całkiem opadła…
 
Dla mnie jest to bodaj największa ze znanych mi zagadek (tajemnic) człowieka. Jak ktoś, kto dysponuje taką racjonalną wiedzą i racjonalnymi umiejętnościami, jak ś.p. ksiądz arcybiskup Życński, pogodnie godzi w swym umyśle te wyjątkowe intelektualne skarby z najprawdziwszą, szczerze i głęboko wyznawaną religijną wiarą? 
                                                                                                         Stanisław Remuszko
P.S. Przed paru laty miałem smutną okazję uczestniczyć w pogrzebie światowej sławy polskiego astrofizyka, prof. Bohdana Paczyńskiego. Ks. prof. Michał Heller wygłosił tam ex promptu porywającą wyobraźnię pożegnalną mowę/homilię (oszczędną religijnie), i cieszyłem się, że, gdy już zejdziemy z tej słonecznej patelni w Laskach, będę mógł, w cienistej bibliotece królewskiego Obserwatorium Astronomicznego UW w Łazienkach, jeszcze raz posłuchać i spokojnie przemyśleć te niezwykłe słowa o najbardziej skomplikowanej strukturze Wszechświata, zamkniętej teraz w małej urnie z prochami BP. Ale okazało się, że nikt tego nie nagrywał…

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Możliwość komentowania jest wyłączona.