Orzeł

https://pl.wikipedia.org/wiki/J%C3%B3zef_Orze%C5%82

Kim jest „urzędowo” – mówi wikipedyczne hasło. Kim jest jako człowiek – najlepiej wiedzą jego osobiści przyjaciele i znajomi. Ja, który Józka poznałem na Karowej w gorącym roku 1988, gdy zbliżającą się zmianę ustroju państwa było już bardzo widać, słychać i czuć, a potem łączyły nas i rozdzielały najrozmaitsze życiowe przygody, pragnę przedzgonnie zapisać, co uważam za jego Opus Magnum, a może i Maximum. Tym Orlim dziełem jest Ronin, o którym mówi odrębne wikipedyczne hasło:

https://pl.wikipedia.org/wiki/Klub_Ronina,

a ja potwierdzam, że w tym haśle jest sama prawda.

Jeśli Józek się nie obruszy, to rzekę, iż Klub Ronina przypomina – patrząc z wyższej półki – mniej więcej środowisko „Gazety Wyborczej” (prawda, że innoskalowe i o zupełnie przeciwnej orientacji politycznej). Każdy, kto wie o czym mówię, zrozumie w lot, że to jest najwyższa ocena organizacyjno-społeczna, jaką można wystawić jednemu człowiekowi.

Chcę to podkreślić z mocą: Ronin to wieloletnie dzieło JEDNEGO człowieka. Wraz z paroma kolegami zrobiłem sobie pamiątkowe zdjęcie w restauracji „Dekanta” (przy Marszałkowskiej), gdzie w 2007 roku odbyło się zebranie założycielskie i gości było multum (każdy ważniejszy), ale dzisiejszy Ronin to efekt ogromnej trzynastoletniej intelektualnej pracy, pomysłowości i zaradności przede wszystkim JEDNEJ OSOBY: pana doktora Józefa Orła (27 imienin w roku).

Z tej okazji życzę Mu przede wszystkim zdrowia i sił, bo o resztę sam się wystara : -)
Staszek Remuszko

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *