Monika Olejnik

Uprzejmie proszę, aby pani Monika Olejnik – wybitna osoba publiczna – jasno określiła swój pogląd na sprawę, która jest dla Polaków ważna i która Polaków mocno dzieli (CBOS).

Jest Pani za homomałżeństwami, przeciw homomałżeństwom czy nie ma Pani zdania? Oraz: jest Pani za homoadopcją, przeciw homoadopcji, czy nie ma Pani zdania?

Stanisław Remuszko
remuszko@gmail.com, 504-830-131

Opublikowano Bez kategorii | Otagowano , , , | Możliwość komentowania Monika Olejnik została wyłączona

Czech z Gazety Wyborczej

Mirosław Czech, 20.02.2014 , aktualizacja: 19.02.2014 22:28

Władza prezydenta Ukrainy jest w agonii. Stracił kontakt z rzeczywistością i rządzi nim ślepy strach przed utratą władzy i majątku, który zgromadził przez cztery lata władzy. To stan skrajnie niebezpieczny. Decyzje przerażonego, upadającego satrapy nie są racjonalne. Kijów – miasto szczycące się wielokulturowością, otwartością i w sumie bezpieczne – zmienił się na jego zbrodniczy rozkaz w pole bitwy, którą wydał własnemu narodowi.
Na dziś Unia zwołała nadzwyczajny szczyt, aby podjąć decyzję o sankcjach. Lepiej późno niż wcale. Dobrze, że krok ten zainicjował premier Tusk i że minister Sikorski jedzie z misją do Kijowa w imieniu szefowej dyplomacji UE Catherine Ashton.
W Sejmie premier powiedział to, co polski przywódca powinien powiedzieć wobec grozy ukraińskich wydarzeń. Winę za eskalację przemocy ponosi prezydent Janukowycz, a na niego presję wywiera Rosja. Unia powinna zastosować sankcje. Szanse na dialog i polityczne zakończenie kryzysu są niewielkie, lecz Europa powinna zrobić wszystko, by to jednak nastąpiło. Dobrze, że w obliczu tragedii na Ukrainie polscy przywódcy potrafili się wznieść ponad podziały. Ważne też, że klub PO wydelegował do zabrania głosu w swoim imieniu posła Mirona Sycza, który reprezentuje mniejszość ukraińską w Polsce.
Wobec śmierci kilkudziesięciu osób, setek rannych i heroicznej walki obrońców euromajdanu najgorszym doradcą obserwatorów zewnętrznych jest mędrkowanie. Dzielenie włosa na czworo: że jakoby wina rozkłada się pomiędzy władzę i opozycję. Że rzekomo nieodpowiedzialna opozycja nie panuje nad własnymi radykałami. Takie opinie wygłaszała część polskich ekspertów i polityków.
Jedyną winą opozycji jest to, że nieustannie była gotowa do rozmów. I że tę gotowość Janukowycz wykorzystywał dla prób zdławienia Majdanu. Tak było w nocy z 10 na 11 grudnia, gdy w Kijowie były Ashton i wiceszefowa Departamentu Stanu USA Victoria Nuland. Ogłosiły plan porozumienia, Janukowycz miał się zgodzić, ale dla zademonstrowania swojej siły podjął nieudaną próbę pacyfikacji.
Z wtorku na środę Majdan przetrwał kilka szturmów Berkutu i wojsk wewnętrznych. Po spaleniu gmachu związków zawodowych, gdzie mieścił się sztab protestu, opozycja przeniosła się do siedziby na Chreszczatyku i zajęła pocztę główną. To zmiana taktyki obrony Majdanu – już nie linia barykad, lecz budynki, które będą bronione wszelkimi dostępnymi środkami.
Winę za rozlew krwi ponosi Janukowycz, prędzej czy później odpowie za zbrodnie, których się dopuściły jego służby. Krwi jednak może być więcej, bo władza odrzuciła ofertę rozejmu, jaką w nocy złożyli jej przywódcy opozycji. Do Kijowa ściągnięto wojska powietrznodesantowe i czołgi. Oficjalnie, by bronić składów amunicji i nie dopuścić do zajęcia budynków należących do armii. Opozycja alarmuje, że wydano już rozkaz użycia wojska do szturmu na Majdan. Nie ma do tego jednak podstawy prawnej, bo nie wprowadzono stanu wyjątkowego.
Służba Bezpieczeństwa Ukrainy ogłosiła tymczasem „akcję antyterrorystyczną” w całym kraju. Oznacza to użycie sił specjalnych samej SBU, wojska i milicji, z bronią, czołgami i samolotami. W ten sposób SBU przejęła dowodzenie tłumieniem protestów od MSW. Jego szef, uciekając od odpowiedzialności, ogłosił, że on ani jego zastępcy nie kierowali wtorkowymi akcjami Berkutu. Media zaś podały, że lwowskie oddziały Berkutu wróciły z Kijowa do domu.
W ukraińskim parlamencie rośnie grupa deputowanych gotowych poprzeć żądanie opozycji, aby przywrócić konstytucję z 2004 r., która ograniczała kompetencje prezydenta. Być może więc szok po masakrze na Majdanie sprawi, iż uda się podjąć odpowiednią uchwałę. Dzisiaj, gdy zbiera się Rada Najwyższa, będzie obowiązywać żałoba narodowa.
Ogłaszając „akcję antyterrorystyczną”, Janukowycz sięga po swoje ostatnie rezerwy i pokazuje, że słucha wyłącznie poleceń z Moskwy. W nocy z wtorku na środę miał konsultować się z Putinem, lecz Kreml temu zaprzeczył. Rosyjskie MSZ oskarżyło USA i Unię o wywołanie „brunatnej rewolucji”, stwierdzając, że Rosja użyje „całego swojego wpływu”, by na Ukrainie „zapanował porządek”. Janukowycz pojął aluzję w lot i nakazał krwawą rozprawę z euromajdanem.
A to nie koniec kremlowskiej presji. Wczoraj rzecznik Putina oświadczył bowiem, że nie wie, czy obiecany Janukowyczowi w poniedziałek kredyt 2 mld dol. zostanie udzielony: – Gdy ekstremiści urządzają to, co się dzieje na Ukrainie, priorytetem jest rozwiązanie tej sytuacji.
Agresja Rosji przeciwko Ukrainie trwa od lat. Agresja ekonomiczna, jak podczas wojny handlowej w ubiegłym roku, gdy Putin pokazał, jaką cenę Kijów zapłaci za umowę z Unią. Agresja polityczna, czyli wspieranie separatystów na południu i wschodzie kraju. I propagandowa, czyli wzywanie, aby władze w Kijowie zrobiły porządek z „ekstremistami” i „faszystami”, jak Kreml określa pokojowych manifestantów.
Teraz Rosja żąda zakończenia „zamachu stanu” i utopienia Ukrainy we krwi. Jest to już agresja zbrojna i nie ma wielkiego znaczenia, że Rosja nie dokonuje jej wprost, tylko przy pomocy swego wasala.
Najwyższy czas, by Zachód przeciwdziałał pogrążaniu się Ukrainy w wojnie domowej. Pilnie potrzebne jest zwołanie Rady Bezpieczeństwa ONZ i wezwanie przez USA Putina do opamiętania się. Krwawy konflikt na Ukrainie i agresja Rosji zagrażają bowiem bezpieczeństwu naszego regionu i całej Europy.

http://wyborcza.pl/1,75478,15492034,Janukowyczowi_zostal_tylko_Putin.html#ixzz2ts3jVAMk

Opublikowano Bez kategorii | Możliwość komentowania Czech z Gazety Wyborczej została wyłączona

13 listopada

13 listopada 2019. Imieniny Stanisława. Przez 300 lat patronem był św. Stanisław Kostka, a potem kuria rzymska przeniosła go w kalendarzu liturgicznym na bodaj 18 września. Ja już dożywotnio zostanę przy swoim listopadzie.
Taka pamięć jest BEZCENNA. Jej wartość wyraziście rośnie z wiekiem solenizanta. W tym roku było dwudziestu jeden P.T. Życzeniodawców (jeśli nie liczyć ich Małżonków, Narzeczonych i Rodzin). Nie bacząc na RODO, wyliczam wszystkich z wielką serdecznością i wdzięcznością, w porządku chronologicznym:

Iza i Romek Szeremietiewowie
Pan kapitan Witek Kepka (Virginia Beach)
Pan kapitan Marian Nowotnik de Raszyn
Pan profesor Jerzy Madej ze świętą Panią Halinką
Pan naddoktor Marcin Ryszkiewicz
Niezapomniana Wierzycielka Krysia Wrocławska
Katarzyna hrabianka Jabłonowska de Nidzica (jedenastolatka!)
Jacek Natorff Praski kumpel z podstawówki
Wielemożliwy doktor-adiunkt Tomek Żok de Swarzędz
Umiłowany Brat Włodek Lepczyński de Nysa/Tbilisi
Wszechwiedzący doktor świetlisty Tomasz Kwast
Wybitny redaktor i historyk Andrzej Władysław Kaczorowski
Światowi Kasiojasie Polaczki
Mądry ksiądz Jan infułat Sikorski
Kochana Pani Renatka z mężem Witalisem i dwójką chłopaków
Pan Mecenas Andrzej Herman Dobrodziej
Państwo Dolni Najuczynniejsi
Siostrzyczka Pesteczka
Stary deprawator Wojtek z Krychą
Tereska Biedrzycka z Przełęczy Szpiglasowej

Liczby maleją łagodnie, wraz z moją aktywnością: 2016 – 29, 2017 – 28, 2018 – 25, 2019 – 21

Gdyby ktoś chciał zobaczyć, jak było w poprzednich latach – uprzejmie polecam:

http://www.remuszko.pl/blog.php/?p=4872 oraz http://www.remuszko.pl/blog.php/?p=5328 oraz http://www.remuszko.pl/blog.php/?p=5658

Z wielką serdecznością i wdzięcznością :– )

Opublikowano Bez kategorii | Skomentuj

Czesław Kiszczak

Niezauważalnie minęła (5 listopada 2019) czwarta rocznica śmierci jednego z wybitnych Polaków, którzy fragmentem swego życia wywarli ogromny wpływ na losy mojego kraju. Myślę tu o generale broni Czesławie Kiszczaku.
Miałem zaszczyt znać go osobiście, dość sporo z nim rozmawiać, i ocenę jego postaci zamieściłem tu:
http://remuszko.pl/De_mortuis/
A w ciągu ostatnich czterech lat doszedłem do jeszcze dalej idącej konkluzji patriotycznej:
http://www.remuszko.pl/blog.php/?p=5910
Amen.

Stanisław Remuszko

pjes: mam sporo prywatnych zdjęć i powinienem gdzieś je opublikować, bo gdy z kolei ja sobie pójdę, nikt nigdy nigdzie ich już nie zobaczy.

Opublikowano Bez kategorii | Możliwość komentowania Czesław Kiszczak została wyłączona

Pałac Saski

Uważam, że o ewentualnej odbudowie Pałacu Saskiego nie powinien decydować prezydent, rząd ani parlament, tylko obywatele, przede wszystkim mieszkańcy stolicy.

Ze względu na ewentualną zmianę świętości – Grobu Nieznanego Żołnierza – oraz ze względu na miliardowe koszty, taka odbudowa nie powinna zależeć od widzimisię aktualnych władz mojego państwa, tylko od decyzji Suwerena-Narodu. Nie postuluję referendum, ale na pewno przynajmniej wiarygodne miarodajne sondaże. Ich nie ma.

Stanisław Remuszko

Opublikowano Bez kategorii | Otagowano | Możliwość komentowania Pałac Saski została wyłączona

Zrzutka na Lema II

Dzięki życzliwości Czytelników-Dobrodziejów, „Korespondencja Lem-Remuszko” z przełomowych dla Polski i Europy lat 1988-93 wyszła drukiem. Opisałem to na swoim niniejszym blogu 30 stycznia 1919:

Tu: http://www.remuszko.pl/blog.php/?p=5702

Teraz przymierzam się do uczczenia Mistrza w inny sposób.

W ciągu ostatnich dziewięciu lat corocznie projektowałem i prowadziłem autorski konkurs o nazwie Lemoniada. Polega on na kwizowym badaniu znajomości książek Pisarza, a przykład ostatniej rywalizacji (wszechświatowej, ma się rozumieć!) oraz jej wyniki łatwo prześledzić pod linkiem Organizatora, czyli krakowskiego Ogrodu Doświadczeń im. Stanisława Lema:

https://www.ogroddoswiadczen.pl/konkurs-czytelniczy-pytania-i-uczestnicy

Przyszło mi do głowy mianowicie, by te „Lemoniady” zebrać i wydać jako zeszyt tej postaci, w jakiej na pocztach, dworcach oraz w kioskach i księgarniach rozprowadzane są rozmaite popularne „Krzyżówki”, „Rozrywki” czy inne „Sudoku”. Rzecz jasna, nie byłyby to ściągi-bryki z Lema dla licealistów czy studentów, gdyż rozwiązać zadane zagadki – dla własnej satysfakcji – mogliby tylko ci czytelnicy, którzy już przeczytali „Bajki robotów”, „Cyberiadę”, „Wizję lokalną”, „Katar”, „Dzienniki gwiazdowe”, „Kongres Futurologiczny”, „Głos Pana”, „Pokój na Ziemi”, „Golem XIV” i „Fiasko”, albo mają te pozycje pod ręką i chce im się w nich grzebać.

Przypomnę – nawet lemoznawcom-lemoniadowiczom – że każdy konkurs składał się z pewnej liczby pytań dotyczących danej książki oraz że na każde pytanie możliwe były do wyboru cztery odpowiedzi, z których tylko jedna była trafna. Na końcu planowanej książeczki jej czytelnicy mogliby sprawdzić, czy dobrze odpowiadają, i po czym to poznać.

Zbieram niewiele: małe kilkaset PLN (palce jednej ręki) na profesjonalny skład oraz drugie tyle na druk.

Moje konto bankowe: SR, Dunikowskiego 8/44, 02-784 Warszawa, numer 69 1240 1125 1111 0010 8810 4095. W tytule przelewu proszę łaskawie wpisać: „lemoniada”.

O rezultatach zbiórki natychmiast poinformuję na blogu. Każdy, kto ofiaruje przynajmniej pięćdziesiąt złotych, dostanie tomik oczywiście gratis!

Wszystkich rozumnych i dobrych lemofilów pozdrawiam serdecznie i z respektem : -)

Opublikowano Bez kategorii | Otagowano , , | Możliwość komentowania Zrzutka na Lema II została wyłączona

Mazurek Dąbrowskiego

https://pl.sputniknews.com/opinie/2019102011220967-przerobil-hymn-polski-dostal-wyrok-uniewinnil-go-sad-najwyzszy/#comments

Autor: Julian Mazur

Fałszywy (wy)dźwięk
„Hymnem Rzeczypospolitej Polskiej jest Mazurek Dąbrowskiego” (art. 28 ust. 2 Konstytucji RP). Na podstawie ust. 5 tego przepisu również słowa („tekst literacki”) hymnu określa ustawa z 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych. Zgodnie z art. 12 ust. 2 tej ustawy tekst hymnu zawiera załącznik nr 4. 
Nazwisko Dąbrowskiego znajduje się nie tylko w tytule hymnu, ale zawarte jest w czterokrotnym refrenie. Niewątpliwie jego nazwisko jest postrzegane jako najdonioślejsze w hymnie, bez porównania z nazwiskami Bonapartego i Czarnieckiego. 
Nie wyzwanie, raczej kwestię i to nie przede wszystkim, ale także prawną, upatruję właśnie w tym, że hymn nosi, zaś refren powtarza, nazwisko Dąbrowskiego. 
Nie sposób sprawiedliwie ocenić kogokolwiek poprzestając na tym, co czynił pod koniec życia. Ale nie można tego, co wówczas czynił, pomijać. Zwłaszcza, jeśli umieszczony został na tak majestatycznym piedestale, jakim jest tytuł hymnu państwowego i jego refreny.
* * *
Natychmiast po abdykacji Napoleona przebywający w Le Mans Dąbrowski „zwołał naradę wszystkich znajdujących się na miejscu wyższych dowódców polskich”, w której „wyniku sporządzono dwa dokumenty. Pierwszy z nich wystosowano do Napoleona ze słowami lojalności, ale też z deklaracją […] podjęcia z cesarzem Rosji pertraktacji w sprawie dalszych losów polskiego wojska. Drugie pismo zostało wysłane do Aleksandra I i zawierało prośbę o wyrażenie zgody na powrót polskich żołnierzy do kraju. W przeciągu tygodnia nadeszła […]” przychylna „odpowiedź od adiutanta cara, księcia Wołkońskiego, od wielkiego księcia Konstantego i od samego cesarza Rosji. Wyraźnie było widoczne, że Dąbrowski był traktowany przez Aleksandra jako najpoważniejszy partner do rozmów w związanych z Polską sprawach wojskowych” . Odebrał też Dąbrowski „polecenie zameldowania się w Paryżu u Konstantego, a następnie u Aleksandra” , by potem – pod „protektoratem «wielkomyślnego» Aleksandra z instrukcją jego z 15 V […]” – wrócić do kraju „w celu podjęcia prac nad […] utworzeniem nowej armii […]”, którą po roku zaprzysiężono „Aleksandrowi I jako królowi polskiemu” . 
Gdy Dąbrowski przybył do Warszawy „ogłosił wezwanie do wojskowych polskich, aby wstępowali do armii narodowej”. I „zasiadł w Komitecie wojskowym, który z polecenia cara Aleksandra pod przewodnictwem wielkiego księcia Konstantego Pawłowicza zajął się organizacyą armii”. Ale przeciwnie niż niektórzy członkowie tego Komitetu, którzy „uznawszy się za niekompetentnych do dysponowania wojskiem, nieuwolnionem od przysięgi na wierność księciu warszawskiemu […]”, „uchylili się od czynności organizacyjnych […]”, Dąbrowski obowiązków płynących ze stanowiska, na które car go wyznaczył, nie zaniedbywał. 
Stał się w tym Komitecie „rzecznikiem szybkiego formowania siły zbrojnej […]” i „sumiennie przystąpił do wykonywania powierzonego mu zadania organizacyjnego” . „Później objął referat kwaterunków i remontów, aż wreszcie […] zasiadł w senacie”. Zachowując „mimo przesunięcia granic nabytki z doby napoleońskiej i mając rangę generała jazdy” został 1 XII 1815 r. „wojewodą Królestwa Kongresowego […]”, by po ośmiu dniach otrzymać od cara rosyjskiego najstarsze i najwyższe polskie odznaczenie, order Orła Białego. Aleksander I uhonorował go też ustanowionym przez carycę Katarzynę II orderem Святого Равноапостольного великого князя Владимира oraz orderem Святой Анны. 
Inaczej niż tysiące polskich żołnierzy, których kości zostały rozsypane od Berezyny po Saragossę, od Egiptu po San Domingo oraz tych, którym do końca życia przyszło tułać się na obczyźnie, Dąbrowski nie przymaszerował, ale przyjechał powozem, via Paryż, „z ziemi włoskiej do Polski”. I w pozbawionej niepodległości ojczyźnie, wiernie służąc carowi Aleksandrowi I, realizował imperatorskie polecenia, wynagradzany rangami, stanowiskami, godnościami, apanażami, orderami.
* * *
Hymn Rzeczypospolitej Polskiej należy do chronionego prawem narodowego i państwowego sacrum. Ono wolne winno być od najmniejszej skazy. 
* * *
PS. Podzielam troskę Kapeli o uchodźców, postawę PiS wobec uchodźców uważam za niegodną chrześcijan, opinię Kapeli o smutnym dniu dla demokracji, w którym odbyły się ostatnie wybory, uważam za jawnie fałszywą (nb. głosowałem na PiS i zadowolonym jestem z jego zwycięstwa). Mam nadzieję, że niezdrowa miłość PiS do USA zmusi go do rezygnacji z rusofobicznej polityki, która jest oczywiście sprzeczna z interesami Rzeczpospolitej Polskiej. Już są pewne tego oznaki.

Opublikowano Bez kategorii | Możliwość komentowania Mazurek Dąbrowskiego została wyłączona

Cenzura „Gazety Wyborczej”

http://wyborcza.pl/7,75410,25323668,jesli-napisalbym-cos-zlego-o-biedroniu-bylbym-homofobem-rudnicki.html

wyatearp 19.10.2019, 15:20 Wpis dwukrotnie ocenzurowany:

>>>Jako czytelnik-nieŻyd, gratuluję panu Januszowi Rudnickiemu ciekawych tekstów, które wzbudziły tak straszne wzburzenie i niezwykłą obustronną plemienną solidarność. 
Stanisław Remuszko
remuszko@gmail.com, 504-830-131
(zrzut)<<<

P.S. Jako dwukrotnie ocenzurowane, zaraz powieszę na własnym blogu. Cenzorce-redakcji uprzejmie przypominam, że za prawo do komentowania zapłaciłem brzęczącą monetą (prenumerata).

Opublikowano Bez kategorii | Możliwość komentowania Cenzura „Gazety Wyborczej” została wyłączona

Totolotek

Po wystandaryzowaniu (do 100%), porachowałem średnie arytmetyczne z wszystkich sześciu dostępnych sondaży (jeden CBOS, jeden Kantar, trzy Ibrisy i jeden Estymator) przeprowadzonych w tygodniu przedwyborczym. Po zaokrągleniu do pełnych procentów, te średnie wyszły mi takie:

PiS – 48, KO – 25, SLD – 14, PSL – 8, Konfederacja – 6.

A co ogłosiła Państwowa Komisja Wyborcza?

PiS – 44, KO – 27, SLD – 13, PSL – 9, Konfederacja – 7

Jak widać, istotne różnice dotyczą tylko dwóch głównych sił politycznych (PiS i KO). Dla pozostałych trzech ugrupowań różnica nie przekracza jednego procenta.

Jeszcze lepiej wypadł tradycyjny exit poll, który tym razem przeprowadziła firma IPSOS. Tu różnice nigdzie nie przekroczyły jednego procenta. Brawo, IPSOS!

Na mój rozum, PiS wcale nie utracił Senatu. Pomijam podchody, doraźne korupcje polityczne i stałe zmiany barw, ale praktyka uczy, że PiS jest karny, jednolity i zdyscyplinowany (obecność na obradach), natomiast opozycja raczej nie.

Tym większą mam nadzieję, że nowym prezydentem Polski zostanie pan Donald Tusk: http://www.remuszko.pl/blog.php/?p=6069

Odnotuję na koniec z satysfakcją, że pierwszy raz w życiu wygrałem polityczny zakład. Zdjęcie kuponu widnieje na linkowanym przedwyborczym blogu, a Totolotek uczciwie wypłacił mi 85 zł netto!

Opublikowano Bez kategorii | Skomentuj

TUSK !!!

Patriotycznie namawiam pana Donalda Tuska, żeby przed świętami Bożego Narodzenia publicznie zadeklarował swą wolę startu w przyszłorocznych wyborach prezydenckich.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Donald_Tusk

Jako zwolennik politycznego balansu i przeciwnik hegemonii, uważam, że w naszej obecnej czteroletniej sytuacji Donald Tusk jest najlepszym, jeśli nie jedynym kandydatem na to zaszczytne stanowisko. Ma niezrównane doświadczenie i poparcie – zarówno wewnątrz kraju, jak i za granicą. Wszystkiego dobrego, Szanowny Panie Prezydencie : -)

Stanisław Remuszko, remuszko@gmail.com, 504-830-131

pjes: już po powieszeniu tego wpisu trafiłem na następujący sondaż: https://fakty.interia.pl/prasa/news-wyborcy-opozycji-chca-tuska-na-prezydenta-sondaz-dla-rmf-i-d,nId,3283105

Opublikowano Bez kategorii | Otagowano , , | Możliwość komentowania TUSK !!! została wyłączona